دنياي دلتنگي

 

 

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 19:32 |

 

 

 

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 19:31 |

 

 

 

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 19:23 |

 

 

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 19:20 |

اگه چشمات مشکی یا عسلی دوستت دارم اگه موی تو کوتاست یا که بلند دوستت دارم اگه چون دوستم داری میخوای اذیتم کنی هر چقدر می خوای اذیتم بکن دوستت دارم وقتی با برق چشات چشماموادب میکنی دو تا چشم من می خوان بهت بگن دوستت دارم وقتی که دستم ومی گیری ونازش میکنی تو دلم داد میزنم هزار دفعه دوستت دارم وقتی که نگام به نیمرخت عمود این لبام دوتاشون میخوان درگوشت بگن دوستت دارم اگه دوستم داری فقط یه بار درگوشم حالا نه بعدا"بگو دوستت دارم

                                                

))خوش باشيد ))         

 

))دختر مشرق زمين:هستي))         

**********************************************************

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 19:10 |

ستاره هنوز بيداري بازم امشب خواب نداري

 

نكنه تو هم مثل من عاشقي چشم انتظاري

 

نكنه تو هم تو شبها خسته از غبار جاده

 

خواب مهتاب و ميبيني كه مياد پاي پياده

 

نكنه هجوم ابرا تو رو هم از ما بگيره

 

ستاره براي بودن ديگه فردا خيلي ديره

 

حالا كه خورشيد طلسم قلعه ي سنگي خوابه

 

تو نگو عشقا دروغه تو نگو دنيا سرابه

 

با كدوم بهونه بايد شب و از تو كوچه دزديد

 

گل سرخ عاشقي رو به غريبه ها نبخشيد

 

ستاره همه غروبم پيشكش ناز تو باشه

 

تو بمون تا چشماي من با سپيدي اشنا شه

 

من اگه اسير خاكم تو كه جات تو اسمونه

 

دل خوشم به اين كه هر شب توبياي رو بوم خونه

 

همنشين ابر و ماهي توي اون همه سياهي

 

نكنه اينقده دور شي كه ديگه منو نخواهي

 

******************************

**********************************************************

 

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 19:9 |

اري دوست داشتن زيباست

 

                                    گرچه پايان ناپيداست

 

من به پايان نمي انديشم

 

                                    كه همين دوست داشتن زيباست

 

****************************

 

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 19:9 |

 وداع

 

می روم خسته و افسرده و زار، سوی منزلگه ویرانه ی خویش

 

به خدا می برم از شر شما، دل شوریده و دیوانه ی خویش

 

می برم تا که در آن نقطه دور ، شست و شویش دهم از رنگ گناه

 

شست و شویش دهم از لکه عشق ، زین همه خواهش بی جا و تباه

 

می برم تا ز تو دورش سازم ، زتو ای جلوه امید محال

 

می برم زنده به گورش سازم ، تا از این پس نکند یاد وصال

 

ناله می سوزد و می رقصد عشق ، آه .... بگذار که بگریزم من

 

از تو ای چشمه جوشان گناه ، شاید آن که بپرهیزم من

 

به خدا غنچه شادی بودم ، دست عشق آمد واز شاخم چید

 

شعله آه شدم صد افسوس ، که لبم باز به آن لب نرسید

 

عاقبت بند سفر پایم بست ، می روم خنده به لب خونین دل

 

می روم از دل من دست بردار ، ای امید عبث بی حاصل...

 

اونی که همیشه به یادتون ، سارا

 

**********************************************************

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 19:8 |

به نام او

 

گاهی خنده ، گاهی گریه ، آخه این چه کاریه

سرم از غم ، تو گریبون ، این چه روزگاریه

 

بعد تو این دل رسوا ، به کسی دل نمی بنده

دیگه از غصه رو لبهام ، نمی شینه گل خنده

 

گاهی خنده ، گاهی گریه ، آخه این چه کاریه

سرم از غم ، تو گریبون ، این چه روزگاریه

 

آسمون قلب عاشق ، افقش رنگ غروبه

اون وفا و مهربونی ، اگه برگرده چه خوبه

 

بی تو دل هر شب و هر روز ، مث یه مرغ اسیره

بعد تو دل توی سینه ،دوست دارم تنها بمیره

 

گاهی خنده ، گاهی گریه ، آخه این چه کاریه

سرم از غم ، تو گریبون ، ای چه روزگاریه

 

 

                                                      

 

نگاهی نکنیم که دل کسی بلرزد ، خطی ننویسیم که آزار دهد کسی را ، یادم باشد روز و روزگار خوش است و تنها دل ما دل نیست .....

 

نشد برم ، نشد نره ، نشد بخواد ، نشد بیاد

نشد ولی شاید بشه ، واسم دعا کنین زیاد...

واسم دعا کنین زیاد...

واسم دعا کنین زیاد ...

واسم دعا کنین زیاد...

واسم دعا  کنین زیاد ...

 

 Shima

 

**********************************************************

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 19:6 |

به نام او ....

به نام او ...

 

تقدیم به تو گمشده ترین گمگشته من...

 

به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد

 

که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد

 

با چراغی همه جا گشتمو گشتم در شهر

 

هیچ کس! هیچ کس اینجا به تو مانند نشد

 

لب تو میوه ی ممنوع ولی لبهایم

 

هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد

 

هر کسی در دل من جای خودش را دارد

 

جانشین تو در این سینه خداوند نشد

 

خواستند از تو بگویند شبی شاعرها

 

عابقت با قلم شرم نوشتند نشد ...

 

به قول شیمای عزیز واسم دعا کنید زیاد

 

تنهاترین تنهای دنیا... یلدا                                  Yalda_y_a

 

**********************************************************

 

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 19:4 |

اسم اعظم خوانده ایم از لوح دل                           از حروف اسم اعظم فارغیم

 

عشق لهیب دو نگاهه نمی دونم

 

یا اینکه حدیث یه گناهه نمی دونم

 

عشق تمنای دو قلب نمی دونم یا

 

اینکه رفیق نیمه راهه نمی دونم

 

ای عشق عزیز هر جا هستی برورده درگاه تو هستم

 

تا یک قدمی مرگ مانده ای عشق هواخواه تو هستم

 

عشق سوال بی جوابه  تاثیر جام شرابه

 

در سینه نشاندنش ثوابه نمی دونم یا اینکه حباب روی آبه  نمی دونم

 

سلام به دوستان با حال سر حال و شاد گروه ترانه ها

 

 

 مهشید فدای محبتتون

  

**********************************************************

 

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 19:1 |

<<<< نفرين به دهانی که صداقت بارش بود>>>>

<<<< نفرين به دهانی که صداقت بارش بود>>>>

شوق سفر در باد مرد قاصدک بی خبر است.

تب مکانيست که در ان چشمهايم را می فهمم

نينوا منم تشنه به يک ......

وقتی که نيستی ؟

رفت باد بادک احساس از دست کودک دلم

کوچه شوق برای ثانيه ای با تو بودن می گريد

هنوز ميان من تا من فاصله است.

هنوز هم کودک کوچه شوق پای بادبادکی که از دست دادرو به باد به انتظار می نشيند

اينبار جای فرهاد فرياد می کشم

انچنان که تن مجنون بلرزد در گور

چند صباحيست که ليلايش را در مونا می بينم

ديگر هيچ کس نمی گويد معرفت سيری چند

ديگر هيچ کس نديد گريه عاشق را

ديگر هيچ کس نمی پرسد از ره گذرانی که حتی از دل هم می گذشتند ؟

بعد از تو زنده ميشه بود اما زندگی نمی شه کرد

با مهربانی های خود از تو شکايت ميکنم

تو به دل راه مده

امشب کفر می گويم

تو به دل راه مده

<<< جای چشمان سياهش اينبار خالقش فريبم داد >>>

<<< بعد از تو ديگر اسمان در چشمان هيچ زنی خانه نکرد >>>

**********************************************************

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 18:57 |

میدانی دیشب در عمق تنهایهایم ..در سکوت پایان ناپذیر اتاقم...دلم برای خودم سوخت و خاکستر شد

برای دلی که هیچ ظلمی نکردو هیچ جفایی نکرد و هیچ کس را نیازرد

اما خود ظلم و جفا دید و شکست و خرد شد

برای دلی که نمی دانست نباید دل ببندد..دلی که نمیدانست دل او عاشق دیگری است

میدانی خواستم نفرینت کنم ...نفرینت کنم تا هر آنچه که روزی با من کردی بر سرت بیاید

اما نتوانستم...نتوانستم

بارها سعی کردم اما تا لبانم از هم باز شد دوباره مهر خاموشی بر ان خورد

آخر دلی که عاشق توست چگونه می تواند نفرینت کند ...دلی که روزگاری برای تو می تپید

دوباره خواستم نفرین کنم اما اینبار او را.....او که تو عاشقش بودی....

اما گناه او چیست ؟؟؟؟

او هم عاشق آن نگاه شد اما تو او را می خواستی و من را نه!!

میدانی نه گناه توست نه گناه او

هر چه هست تقصیر دل من است

دلی که نمیدانست برای عاشق شدن باید قلبی عاشق را دید...دلی که لحظه ای بی تو بودن را ندید

و حالا دیر زمانی است که تنهاست...رفتی ..خدایم پشت و پناهت باش

فراموشم کردی خدا کند فراموش نشوی

شکستی خدا کند نشکنی

تنهایم گذاشتی خدا کند تنها نمانی

عاشقم کردی کاش خدا میخواست و عاشقم میشدی

GHAZAL

**********************************************************

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 18:56 |

به نام او که موسیقی کیهانی را عاشقانه می نوازد

لحظه خطرناکی است لحظه ای که اميد جای خود را به نا اميدی می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که عجله جای خود را به صبوری می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که همدردی جای خود را به طرد کردن می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که " ما " جای خود را به من و تو می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که پريدن جای خود را به خزيدن می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که نور جای خود را به تاريکی می دهد

لحظه خطرناکی است لحظه ای که انسانيت جای خود را به خوی حيوانی دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که بخشش جای خود را به خشم دهد

لحظه خطرناکی است لحظه ای که درک و تأمل جای خود را به لجبازی می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که جمع بينی جای خود را به خود بينی می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که صلح جای خود را به جنگ می دهد

لحظه خطرناکی است لحظه ای که منطق جای خود را به سنت می دهد

لحظه خطرناکی است لحظه ای که معنويات جای خود را به ماديات می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که عشق جای خود را به هوس می دهد

لحظه خطرناکی است لحظه ای که شراکت جای خود را به خيانت می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که آشنائی جای خود را به غريبی می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که صداقت جای خود را به دروغگوئی می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که صفا و صميميت جای خود را به کينه می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که خير رسانی جای خود را به شرارت می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که عقل و تفکر جای خود را به تقليد می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که زمان حال جای خود را به زمان گذشته می دهد

 

لحظه خطرناکی است لحظه ای که علم و منطق جای خود را به خرافات و رسوم می دهد

 

**********************************************************

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 18:55 |