تبليغاتX
دنــــيـــــاي دلــــتـــنـــگـــي
دنــــيـــــاي دلــــتـــنـــگـــي
دنياي دلتنگي
حقیقت انسان به انچه اظهار میکند نیست
بلکه حقیقت او نهفته در ان چیزی است که از اظهار ان عاجز است
بنابراین اگر خواستی او را بشناسی
نه به گفته هایش بلکه به ناگفته هایش گوش بسپار
.....................................
اعتبار هر کس زندگانی اوست و
عشق تنها سند آن است
÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷
تلخترین لحظات را کسی میسازد
که شیرین ترین لحظاتشو ساختی
........................................
ای کاش به دل کسی پا نمی گذاشتیم و
کسی به دلمون پا نمی گذاشت
ای کاش اگه کسی به دلمون پا گذاشت دیگه
دلمون تنها نمی گذاشت
ای کاش اگه یه روز دلمون رو تنها گذاشت
رد پاشو روی دلمون جا نمی گذاشت
...........................................
وقتی کسی رو دوست داری حاضری جون فداش کنی
حاضری دنیا رو بدی فقط یه بار نگاش کنی
به خاطرش داد بزنی رو همه چی خط بکشی
حتی رو برگ زندگی
وقتی کسی تو قلبته حاضری دنیا بد باشه
فقط اونی که عشقته عاشقی رو بلد باشه
قید تموم دنیا رو به خاطر اون میزنی
خیلی چیزا رو میشکونی تا دل اون رو نشکونی
حاضری بگذری از دوستهای امروز وقدیم
 ...اما وقتی میبینی
|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در سه شنبه بیست و یکم شهریور 1385 ساعت 9:43 |

خوش آن خوابي كه بيداري نمي بيند!
 
انگشتای بغض گلوش رو فشار میداد دوست داشت گریه کنه
 
ولی نمی تونست
 
وقتیکه صدای غم زده اش را شنیدم دلم آتیش گرفت
 
صداش می لرزید ...
 
و من فقط سکوت کردم
 
                                                                                                  میدونم    
 
سخته مرگ یه ستاره را دیدن
 
امشب آسمون دل اون یه ستاره کم داره
 
دعا میکنم که همیشه آسمون دلت پر ستاره باشه و غروب به دلت راه پیدا نکنه
 


|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در سه شنبه بیست و یکم شهریور 1385 ساعت 9:43 |

زیر این طاق کبود یکی بود یکی نبود

                                 مرغ عشقی خسته بود که دلش شکسته بود

اون اسیر یه قفس شب و روزش بی نفس

                                    همه آرزوهاش پر کشیده بود و بس

تا یه روز یه شاپرک نگاشو گوشه ای دوخت 

                                                      چشش افتاد به قفس دل اون بدجوری سوخت

زود پرید روی درخت تو قفس سرک کشید

                                    تو چش مرغ اسیر همه دلتنگی رو دید

دیگه طاقت نیاورد رفت توی قفس نشست

                                تا که از حرفای مرغ شاپرک دلش  شکست   

شاپرک گفت که بیا تا با هم پر بکشیم

                                    بریم تا اون بالاها سوار ابرا بشیم

یه دفه مرغ اسیر نگاهش بهاری شد

                                  بارون از برق چشاش روی گونه ش جاری شد

شاپرک دلش گرفت وقتی اشک اونو دید

                                با خودش یه عهدی بست نفس سردی کشید

دیگه بعد از اون قفس رنگ تنهایی نداشت

                                  توی دوستی ، شاپرک ذره ای کم نمی ذاشت

تا یه روز یه باد سرد میون قفس وزید

                                     آسمون سرخابی شد سوز برگ از راه رسید

شاپرک یخ زد و موندگار نشد

                                      چشاشو رو هم گذاشت دیگه اون بیدار نشد

مرغ عشق شاپرک و به دست خدا سپرد

                                       نگاهش به آسمون تا که دق کردش ومرد

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه نوزدهم شهریور 1385 ساعت 16:16 |

اين دل من براي يارم ديوانه است
ديوانه ديوانه ، پروانه شعله عشق است
من مي دونم چطور در عشق بسوزم
خيلي سخته كه از دست عشق فرار كني عزيزم
اين دل من براي يارم ديوانه است...
 
 
( اين ) دل ، هر كس را كه بخواد به دست مياره
ولي عشق واقعي داره كاملا قرباني نام دلدار ميشه
من عشق رو به عنوان يه هديه براي خودم نگه داشتم
اين دل من براي يارم ديوانه است
ديوانه ديوانه ، پروانه شعله عشق است
 
 
هر لحظه در اين دل طوفاني برپاست
لحظه اي كه منتظرش بوده ام به زودي فرا مي رسه
( فقط لحظه) برخورد قلبهامونو فراموش نكن
 
 

 

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه نوزدهم شهریور 1385 ساعت 16:15 |


 
..........................تکیه بر دیوار کردم خاک بر پشتم نشست
...............دوستی با هر که کردم عاقبت قلبم شکست
......تکیه بر دیوار کردم خاک بر فرقم نشست
...خاک بر فرقش نشیند آنکه یار از من گرفت

خبر از آشنايي نيست اينجا.................زشعله ردپايي نيست اينجا
بيا اي دل بيا تا بار بنديم...................براي عشق جائي نيست اينجا

زندگی سنگ شد و قلب مرا ساده شکست............
بشکند دست قضا که پر پروازمو بست
.............
اه و نفرین به من این بار اگر بر گردم..............
پشت پا بر تو زنم/بر تو و بر هر چه که هست ........

|+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در یکشنبه نوزدهم شهریور 1385 ساعت 16:13 |