دیوانه منم
ای شــــــمع جفا پیشه بسوزانم که پروانه منم
ای ابرو کمان بگیر جانم را که با وصال تو بیگانه منم
مثل تو ظالمی در دنیا نیست و گـــــرنه باور کن
من عاشق او می شدم تا بدانی عاقــل فرزانه منم
زیبایم جام شـــــراب وصالــت را به من بنوشان
تا که خوشـــــــــــکل ها بدانند در دنیا یک دانه منم
دزد شعر نصیبم شد از کلام آن آهوی وحشی
ولی من آن دختر را دوســـت دارم چون دیوانه منم
لیلا اختیار قلبم را در دستان خود گرفته است
و گرنه امروز در دنیا مانند مــــــــجنون افسانه منم
در هر کس که عقل باشد میفهمد چه گفتم
حالا تو بگو که چــــــــــــــــرا عاشق جانانه منم
|
+| نوشته شده توسط میثاق وجدانی در دوشنبه ششم اسفند 1386 ساعت 15:6
| 
